Τα κόκκινα λουστρίνια

 

Τα κόκκινα λουστρίνια

«Τα κόκκινα λουστρίνια» είναι ένα από τα δεκατρία διηγήματα της συλλογής Η τριλογία του δίφραγκου της Ειρήνης Μάρρα. Το περιεχόμενό τους αναφέρεται σε απλά, καθημερινά περιστατικά από τη ζωή των νεαρών βιοπαλαιστών. Χαρακτηριστικά στοιχεία της συλλογής, που απαντώνται και στο συγκεκριμένο διήγημα, είναι η λιτότητα της έκφρασης και τα ανθρωπιστικά μηνύματα. Δραστηριότητες 1) Υπογραμμίστε στο κείμενο τα σημεία που φαίνονται τα αισθήματα του μικρού τσαγκάρη για την κόρη του Δημάρχου. Πότε και γιατί αλλάζει γνώμη και αποφασίζει να μην της χαρίσει τα κόκκινα λουστρίνια; 2)Πώς περιγράφεται η αδελφή του; Γιατί δεν είχε παρατηρήσεις ποτέ τα μάτια της; Τι δείχνει αυτό για την ανατροφή της; 3) Γιατί ο ήρωας λέει ότι νιώθει πια πιο μεστωμένος (ώριμος); 4) Φανταστείτε τη σκηνή που θα εξελισσόταν αν ο ήρωας έδινε στην κόρη του Δημάρχου τα λουστρίνια και φτιάξτε έναν μεταξύ τους διάλογο.

Βγαίνοντας από το σχολειό, Πρεβέρ

 Βγαίνοντας από το σχολειό

         Το ποίημα του Πρεβέρ μάς ταξιδεύει σε ένα φανταστικό γύρο του κόσμου, με όχημα τη νεανική πνοή, την εφευρετικότητα του νου και την ψυχική ανάγκη των παιδιών για επικοινωνία. Προέρχεται από τη δεύτερη ποιητική συλλογή του Πρεβέρ Ιστορίες (1946).

Βγαίνοντας από το σχολειό μας
Συναντήσαμε
Ένα μεγάλο σιδηρόδρομο
Μας έφερε μια βόλτα
Γύρω τριγύρω από τη γη
Σ' ένα χρυσό βαγόνι
Και γύρω γύρω από τη γη μας
Συναντήσαμε
Τη θάλασσα να κάνει τον περίπατό της
Μαζί με τα κοχύλια της
Με τ' αρωματισμένα της νησιά
Με τα ωραία της ναυάγια
Και με τους καπνιστούς της σολομούς
Και συναντήσαμε
Πάνω απ' τη θάλασσα
Τ' αστέρια που μαζί με το φεγγάρι
Με ιστιοφόρο ταξιδεύανε
Για Ιαπωνία
Κι ακόμα συναντήσαμε τους τρεις σωματοφύλακες*
Που με τα χέρια γύριζαν
Τη μανιβέλα* ενός μικρού υποβρύχιου
Κι εκείνο βυθιζότανε
Ψάχνοντας αχινούς
Κι όταν γυρίσαμε στη γη μας
Συναντήσαμε
Πάνω σ' εκείνη τη γραμμή του σιδηροδρόμου
Ένα σπίτι
Που γύρω από τη γη όλο γύριζε
Και γύρω από τη θάλασσα
Και προσπαθούσε να ξεφύγει απ' το χειμώνα
Που το κυνηγούσε

Αλλά κι εμείς πάνω στο σιδηρόδρομο
Αρχίσαμε να τρέχουμε να τρέχουμε
Πίσω από το χειμώνα
Ώσπου στο τέλος τον πατήσαμε
Κι έτσι το σπίτι πια σταμάτησε να τρέχει
Κι η άνοιξη που ήταν σταθμάρχης
Βγήκε και μας χαιρέτησε
Μας ευχαρίστησε
Και τότε τα λουλούδια όλης της γης
Βαλθήκανε να σπρώχνουν
Από παντού το σιδηρόδρομο
Κι εκείνος πια δεν ήθελε να προχωρήσει
Από το φόβο μήπως τα πατήσει
Κι έτσι κι εμείς
Γυρίσαμε πια πίσω με τα πόδια
Γύρω τριγύρω από τη γη
Γύρω τριγύρω από τη θάλασσα
Και γύρω από τον ήλιο
Το φεγγάρι και τ' αστέρια
Με τα πόδια
Και με τα πόδια και με τ' άλογα και μ' αυτοκίνητα
Και τέλος με ιστιοφόρα.

Δραστηριότητες

1) Βγαίνοντας από το σχολείο τα παιδιά εκδηλώνουν μια τάση φυγής. Από πού το καταλαβαίνετε αυτό; 

2) Τι συνάντησαν στο ταξίδι τους; Όλα αυτά ανήκουν στη σφαίρα της πραγματικότητας ή της φαντασίας; 

3) Τι συμβολίζει το σπίτι 

Που γύρω από τη γη όλο γύριζε
Και γύρω από τη θάλασσα
Και προσπαθούσε να ξεφύγει απ' το χειμώνα;

4) Τι κάναν τα παιδιά στον χειμώνα και τι συμβολίζει αυτή η πράξη τους;

5) Συνεχίστε τη φράση : Βγαίνοντας από το σχολείο.... συνθέτοντας ένα δικό σας ποίημα.

Ερωτηματολόγιο για τη δράση: Κάθε μέρα άλλος ή αλλιώς Άλφα

 Όσοι-ες συμμετείχαν στη δράση: Κάθε μέρα άλλος, αλλά και τα παιδιά που παρακολουθούσαν τη web σειρά μας, παρακαλούνται να απαντήσουν στο σύντομο ερωτηματολόγιο που ακολουθεί.

Ερωτηματολόγιο

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.