Μιλώ - Το παιδάκι του Βιετνάμ

Καταιγισμός ιδεών: Παρατηρήστε τις εικόνες και εκφράστε την πρώτη σκέψη που σας έρχεται.

Κείμενο 1ο

Μιλώ... -ΑΡΗΣ ΤΑΣΤΑΝΗΣ

Θα σου μιλήσω τώρα,

για παιδιά που η αγάπη κι η στοργή,

ατμός κύλησε απ’ τις τρύπιες τσέπες τους…

Τα φτερά τους είναι κολλημένα με λαθραίο μαστίχι.

Γι’ αυτό ποτέ δεν θ’ ανέβουν στο ιπτάμενο τρενάκι.

Ούτε ποδόσφαιρο θα παίξουν στην αλάνα της γειτονιάς.

Δεν θα μαζέψουν φλισκούνι και μανιτάρια στις ράχες του Υμηττού.

Αυλόπορτα σχολείου δεν θα σκαρφαλώσουν.

Μήτε στις παρελάσεις θα δρέψουν χειροκροτήματα.

Κανείς δεν τα έμαθε να ζωγραφίζουν θάλασσες και καράβια.

Να χαράζουν καρδιές με βέλος στα δέντρα.

Γράμματα να στέλνουν στην Καππαδοκία παραμονή Πρωτοχρονιάς.

Άστρα να μετράνε στις αποβάθρες.

Καθαρή Δευτέρα αητό ν’ αμολάνε…

Παιδιά με πίσσα στις φλέβες των ονείρων τους,

που τα κορμάκια τους τα πούλησαν πριν γεννηθούν

στις πολιορκημένες νοτιοανατολικές πολιτείες…

Παιδιά που τα πυροβολούν σαν τ’ αγριοπερίστερα,

ή τα στέλνουν να καθαρίσουν ναρκοπέδια,

για να έχουν επιτυχία οι τηλεμαραθώνιοι αλληλεγγύης

στις Μητροπόλεις της δύσης… (2003) 

1. Αφού διαβάσετε το ποίημα εντοπίστε το πρόβλημα που θίγει. Ποια είναι τα παιδιά του ποιήματος; Ποια από τις στερήσεις που αυτά τα παιδιά υφίστανται, θεωρείτε ως την πιο αβάσταχτη; Δικαιολογήστε την απάντησή σας (δεν υπάρχει μία μόνο σωστή απάντηση).
2. Τι καταλαβαίνετε από τις υπογραμμισμένες φράσεις για τη ζωή και τα όνειρα αυτών των παιδιών; Ποια σχήματα λόγου αναγνωρίζετε; Αντικαταστήστε τες με άλλες κυριολεκτικές που να αποδίδουν το νόημα.
3. Κάποτε αυτά τα παιδιά δεν γεννιούνται με το πρόβλημά τους, αλλά το αποκτούν στην πορεία. Σε ποιες τέτοιες περιπτώσεις αναφέρεται το ποίημα στους στίχους:

Παιδιά που τα πυροβολούν σαν τ’ αγριοπερίστερα,

ή τα στέλνουν να καθαρίσουν ναρκοπέδια,

4. Πώς θα χαρακτηρίζατε τον τόνο του ποιήματος στους τελευταίους δύο στίχους; "για να έχουν επιτυχία οι τηλεμαραθώνιοι αλληλεγγύης στις Μητροπόλεις της δύσης…"

Κείμενο 2ο

Διαβάστε το ποίημα και πείτε πώς συνδέεται με το προηγούμενο ποίημα.

Το παιδάκι του Βιετνάμ με το κομμένο πόδι 

 

Το άλλο του πόδι δεν είναι εδώ ή εκεί, 

δεν είναι στο δάσος, ή μέσα στο χώμα. 

Το άλλο του πόδι είναι μες στην καρδιά μου, 

λιώνει εκεί, γίνεται λόγος, γίνεται 

η αυριανή μου φωνή. Το άλλο του πόδι 

είναι ο σταυρός – το πλάτος και το ύψος του - 

είναι ο σταυρός του Ιησού στον αιώνα μας. 

Εργασία για προέκταση (προαιρετική)

Δείτε το βιντεάκι που ακολουθεί και προσπαθήστε να εξηγήσετε γιατί το παιδί δεν ήθελε το σκυλάκι στην αρχή. Πώς πιστεύετε ότι θα καταλήξει η σχέση τους στο μέλλον;